Tweeëntwintigtwaalf.nl

De eerste twee weken van september brachten wij door in Schotland. Het was een mooie vakantie, waarvan foto's zeker nog wel volgen. Als voorproefje hier een lijstje van wat wel en niet te doen mocht je toevallig ooit in Schotland komen.

Wel doen:

• Het wandelen van de WestHighlandWay; dit was het belangrijkste doel van ons bezoek aan het verenigd koninkrijk. Deze zeer bekende lange afstandswandeling begint in Milngavie (bij Glasgow) en eindigt 95 mile (152 kilometer) noordelijker in Fort William. Wij namen ons hele hebben en houden mee op onze rug, maar je kunt je bagage ook laten vervoeren en heel luxe slapen in hotels en b&b's.
  
  
• Het uitproberen van salt & vinegar chips. Kan iemand mij uitleggen waarom dit niet op iedere straathoek in Nederland te verkrijgen is? Heerlijke chips, en dan vooral de variant van Walkers, da's de Engelse Lays. Een ander echt Schots streekproduct wat echt heel erg de moeite waard is, is de Scottish Macaroon. In eerste instantie denk je dan misschien aan een kokosmakroon, maar dat is dus verkeerd gedacht. Het is een soort reep van fondant omhuld met een laagje chocola met daarop weer kokosschaafsel. Ligt zwaar op de maag maar is echt superlekker!
  
  
• Een bezoek brengen aan Glasgow. Er wordt van deze stad wel eens gezegd dat het nogal industrialistisch is, maar ik vond het er toch zeer de moeite waard. Boeiende bezienswaardigheden zijn de Glasgow Necropolis en het Tenement house. Daarnaast is Glasgow een leuke stad om te shoppen en zijn er eindeloos pubs en eetgelegenheden.
  
  
• In de stad Edinburgh staat een kasteel waar je eigenlijk niet omheen kunt. De entree is bepaald niet goedkoop (£ 14,-), maar dan mag je wel rondneuzen in het hele kasteel, allerlei musea bekijken, een kijkje nemen in de gevangenissen waarin ergens een bandje wordt gedraaid met gevangenen die Nederlands praten en als klap op de vuurpijl liggen de Schotse kroonjuwelen ter bezichtiging binnen de muren van het kasteel.

Niet doen:

• Reizen met Scotrail. Helaas is dit eigenlijk soort van onvermijdelijk. Van Fort William moet je immers terug naar Glasgow en in ons geval was er ook vervoer nodig tussen Glasgow en Edinburgh. Nu is het treinsysteem zelf opzich prima, vrij duur, maar dat is hier in Nederland ook het geval. Probleem is alleen dat ze bij Scotrail eindeloos veel soorten treinkaartjes hanteren en dat de medewerkers daar ook niets van snappen. Wij kochten in Fort William een groepskaartje voor vier personen van Glasgow naar Edinburgh, althans dat dachten wij. Eenmaal in de trein bleek dat we 4 groepskaartjes voor vier personen hadden en dus ruim £60,- teveel betaalden. Toen we dat geld terug wilden vorderen op het station van Edinburgh bleek de loketmedewerker bepaald niet mee te willen werken. Hij wilde ons eerst terugsturen naar Fort William en liet ons daarna zelf de klantenservice bellen, het geld hebben we inmiddels nog steeds niet terug.
  
  
• Slapen bij St. Christopher's Inns in Edinburgh. En voor de zekerheid zou ik ook uit de buurt blijven van de locaties elders in Europa. Slechte service, ongeïnteresseerd personeel en bijzonder inflexibel. En ook nog eens niet bijzonder voordelig.

Al met al hadden we een topvakantie. Jammer dat het alweer voorbij is, maar ik ben erg benieuwd waar ons volgende avontuur ons gaat brengen!

Wij hebben zeer binnenkort een bruiloft. Een goede vriend van Joris stapt in het huwelijksbootje en op de uitnodiging die wij daarvoor ontvingen vroeg het aanstaande bruidspaar ons de gehele dag met hen te vieren. Leuk! Toen ik erover nadacht wat aan de trekken bij deze feestelijke gebeurtenis nam ik mij voor bij slecht weer een lange broek met een leuk shirtje aan te trekken en bij mooi weer een rok met hetzelfde leuke shirtje. Volgens de mensen die daar verstand van hebben wordt het ruim twintig graden en gaat de zon schijnen, mooi weer, ik zal de rok uit de kast halen.

Een rok dus. Daar komt dan toch ook van alles bij kijken. Eerst de schoenen, in mijn geval is dat niet zo moeilijk, ik heb behalve erg veel sportschoenen en wandelschoenen nog precies één paar zogenaamde flatjes en die trek ik dan ook maar aan. Vervolgens de benen tussen de rok en de schoenen. Die waren nogal behaard en om de één of andere reden is het voor dames soort van gebruikelijk dergelijke beharing niet in het openbaar te tonen en zeker niet bij feestelijke gelegenheden.

Normaal gezien is er dan nog altijd geen vuiltje aan de lucht. Ik zoek mijn epilady-apparaat erbij en ga aan het werk. Helaas heb ik dat apparaat vorige week terug naar de winkel gebracht om hem (of haar, het heet wel lady) te laten repareren. Het geval kostte me vorig jaar meer dan hondervijftig euro en ik moest hem na vijf minuten gebruik alweer aan de stroom leggen omdat de batterij dan vond dat ie leeg was. Dat leek mij niet acceptabel met als gevolg dat ik nu twee tot zes weken zonder het ding te moeten stellen.

Vandaar dat ik vanmiddag voor het eerst, op mijn zevenentwintigste, wegwerpscheermesjes ben gaan kopen en die vanavond onder de douche heb getest. Een interessante ervaring moet ik zeggen. Het begon met blijdschap, er zaten vier mesjes in de verpakking met elk een ander gezellig kleurtje. Vervolgens frustratie, de verpakking was niet open te krijgen. Daarna kwam angst, ik was nogal bang een slagaderlijke bloeding bij mezelf te veroorzaken en dat maakt het resultaat bepaald niet mooier. Het geheel eindigde in blijdschap, ik heb namelijk prachtige gladde benen. Toch mis ik mijn epilady-ding, die emotionele achtbaan rond het ontharen van de benen kan ik best missen en het schijnt dat je van scheren vreselijke stoppels krijgt…

Sinds een week ben ik de trotse bezitter van een zogenaamde iPhone. Niet dat dat nu iets is om heel trots op te zijn, want de halve wereld lijkt zo'n ding te hebben, maar toch, ik ben er blij mee. Eén van de dingen waar ik van gecharmeerd ben, is de elegante manier van bedienen. Dat gaat namelijk met een techniek die multi-touch wordt genoemd. Nu lijkt mij dat een veelbelovende techniek dus ik ben maar eens gaan opzoeken waar het vandaan komt; grappig genoeg blijkt dan dat multi-touch al net zo oud is als ik¹, maar dat het grote publiek er toch echt pas in 2007 mee te maken kreeg toen Apple met de eerste iPhone kwam. Heden ten dagen zijn er trouwens een heel stel fabrikanten die multi-touch toepassingen voor het brede publiek maken.



Zo een beetje surfende over multi-touch en de door Apple aangekondigde iPad die uiteraard ook van deze technologie gebruik gaat maken, kwam ik langs de TED-talk van Pranav Mistry. In zijn presentatie vertelt hij over de door hem ontwikkelde SixthSense technology. SixthSense is een draagbaar apparaat bestaande uit een zakprojector, een spiegel, een camera en een zakcomputer die de fysieke wereld aanvult met digitale informatie en gebruikt maakt van de handbegingen van de gebruiker om de informatie te bewerken en finetunen². Supercool, dit soort technologiën. Het mooie ervan is, dat het heel erg intuïtief werkt, als je een beetje ervaring hebt met electronische apparaten heb je waarschijnlijk geen handleiding nodig en voor diegenen die voor de meeste computers doodsbang zijn, is deze techniek ook vrij eenvoudig onder de knie te krijgen. Ik ben inmiddels wel heel benieuwd op wat voor manier de computer over 20 jaar deel uitmaakt van ons leven/de maatschappij.

---

¹ Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Multi-touch
² Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/SixthSense

Dames en heren *er klinkt tromgeroffel*, velen hadden niet gedacht dat het moment nog eens aan zou breken maar het is er uiteindelijk toch van gekomen: de scriptie is INGELEVERD!!!

Het heeft even geduurd, hoewel anderhalf jaar doen over een éénjarige masteropleiding niet eens zo heel slecht is, maar het ei is uiteindelijk toch gelegd. Dinsdagnacht heb ik een epistel van een kantje of 45 opgestuurd naar Amsterdam. Het is nu dus afwachten wat de beoordelende docent ervan vindt. Hopelijk zitten er geen structurele denkfouten in en hoef ik er niet al te veel meer aan te doen. Dan volgende week nog een tentamen en dat was het dan. 2010 wordt dus alleen al een mooi jaar omdat ik alweer een diploma in handen krijg!