Dit vakantieseizoen rol ik werkelijk van het ene avontuur in het andere. Over de eerste drie berichtte ik reeds in het vorige logje. Vervolgens heb ik met een zéér moeilijke groep gesurvivalled in de Ardennen. Het volgende avontuur ving aan tijdens die week. Ik had een klein wondje—waarschijnlijk al opgelopen in Finland—dat besloot om flink te gaan ontsteken
1. Het gevolg was een prachtig abces en voor mij een primeur, ik mocht naar een heuse Belgische dokter. Ik kreeg een mooie pleister en antibiotica.
Toen ik de pleister er weer afhaalde, was er een flink gat in mijn been ontstaan. Terug in Nederland ben ik maar weer op bezoek gegaan bij mijn huisarts. Die gaf me een nieuwe kuur antibiotica en wéér een mooie pleister. Deze keer met de mededeling dat ik de komende tijd frequent mag langskomen. Ik ben er maar weer klaar mee. De situatie is nu dat ik van het gat in mijn been en de antibiotica toch wel flink moe wordt. Lang achter de computer zitten is weinig succesvol, en zelfs lezen gaat me niet fantastisch af. Het gaat allemaal vast wel weer goedkomen, de vraag is daarbij wel even hoelang dat gaat duren...
1) Eén en ander zag er in den beginne ongeveer zo uit als het plaatje op deze
website.
