Tweeëntwintigtwaalf.nl

Ik had me voorgenomen om de wedstrijdverslagen steeds keurig optijd online te zetten, dat is niet gelukt, maar ik zal de schade in één keer inhalen. Hier de laatste 5 wedstrijdverslagen. We staan overigens inmiddels op de zesde plaats, we zijn daarmee een zogenaamde middenmoter. Het moet nog wel mogelijk zijn om 1 of 2 plekken de klimmen, als we dat doen, hebben we het goed gedaan!

 

Tantalus DS1 – BC Lieshout

De eerste wedstrijd van 2009 was niet onaardig. We begonnen goed; vooral in de aanval. Er werd met geduld gespeeld, en er werden goede drives genomen. De nieuwe aanvallen beginnen hun vruchten af te werpen, en dat was dus goed te zien. Hanneke profiteerde hier het meest van. Door haar “attack the basket” attitude scoorde ze 11 punten in de eerste helft.

 

Verdedigend hadden we wat ups en downs. De Zone hield het onderin goed dicht, maar bovenop kregen de Dames uit Lieshout veel schoten. Deze bleven ze maken; dus zijn we mano-a-mano gaan spelen. De schoten werden hierdoor afgestopt, maar de prijs betaalden we terug onder het bord.Zeker het 3^e kwart; waar we de wedstrijd verloren hebben. We hadden vrijwel geen rebounds, en lieten hun in de 6^e minuut 3 keer op rij een aanvallende rebound erin gooien. That hurts!

 

Aanvallend liep het ook wat minder. Toch waren er genoeg kansen, ze werden alleen veel gemist. Sophie was echter wel baas boven baas, zij scoorde alle 8 punten dat kwart!Het 4^e kwart liepen ze niet verder uit, maar kwamen wij ook niet dichterbij. We probeerden nog te pressen voor balbezit en een paar 3-punters, maar dit werd slim uitgespeeld, en het leek erop dat we in de eindfase te moe waren.Lieshout was vandaag het betere team, ze schoten een zeer hoog percentage. Ze staan niet voor niets 3^e in de competitie. Eindstand: 52-62

Het ging geen gemakkelijke wedstrijd worden vandaag. De dames uit Bakel hebben pas 1 wedstrijd verloren dit jaar, maar wij wilden onze teleurstellende en onnodige nederlaag tegen Bladel recht zetten.We kwamen sterk uit de startblokken. De nieuwe aanvallen werden heel aardig gelopen, en de scores kwamen snel op gang. De zoneverdediging was alleen nog niet scherp; er vielen onderin nog te veel gaten. Toch gingen we na het 1^e kwart aan de leiding met 11-16.

 

Het 2^e kwart stond de verdediging als een huis. Yellow Sox had erg veel moeite om er doorheen te komen, en de schoten vielen niet.We slaagden er echter niet in om verder uit te lopen; zelf scoorden we namelijk ook maar 6 punten. Heel veel “net niet ballen”, en in dat 2^e kwart kregen we ook niet gemakkelijk een fout mee als we sterk naar de basket gingen. Ruststand: 19-22.

 

Het 3^e kwart opende we met een score, om vervolgens 6 minuten droog te staan. Aan de andere kant vielen op dat moment wel de schoten en bij een stand van 33-24 leek Bakel grip te krijgen op de wedstrijd. Gelukkig was daar Lisette die nieuw leven in blies met 6 punten op rij, en Sheila die in de laatste seconde een verre 3-punter (met bord) erin knalde. Dit ‘momentum’ werd voortgezet in het 4^e kwart, waarin het de beurt was aan Irma, die ons, dankzij een persoonlijke 0-6 run, op een 36-39 voorsprong zette. De winst was binnen bereik, maar een zeer matige eindfase brak ons op, en de wedstrijd ging verloren. De hand ging niet meer omhoog tijdens de close-out, en hun schoten gingen weer vallen. Aanvallend verzuimden we om keer op keer te driven. We maakten geen gebruik van de 4 teamfouten waar zij de laatste 5 minuten mee gespeeld hebben. We namen alleen schoten van buitenaf, en dat is erg jammer.

 

Eindstand: 49-44.

Close game tegen sterke tegenstander / nieuwe aanval biedt perspectieven.

Minpunten: 4 uit 12 vrije worpen (ouch!) / Sarah maar 4 punten op haar verjaardag

 

Tja, wat valt er te zeggen. Zeer frustrerend om ons zo de wedstrijd te zien weggooien.De eerste 3 kwarten ging het gelijk op, maar we hadden wel constant een voorsprong van zo’n 5 punten. Niet dat we goed speelden hoor; in tegendeel. We waren nog niet de helft van het team dat vorige week een indrukwekkende zege behaalde tegen het sterke Venlo. Aanvallend was het een zooitje, en de ene naar de andere makkelijke score werd op zeep geholpen. Verdedigend lieten we iedereen het veld over huppelen. Drives werden niet afgesloten; ze kwamen er keer op keer langs. Rebounds waren ver te zoeken; en dat terwijl dit een tegenstander is die ook geen echte Centers heeft. Verder lieten we de Dames uit Bladel elk schot nemen dat ze hadden. En als dat schot steeds valt, komt er een moment dat je voorsprong krimpt, en omslaat in een achterstand van 5 punten.46-56.De pit, het vertrouwen en, naar mijn mening, de wil om te winnen ontbrak. Bladel is een team dat wij met 20 punten moeten kunnen verslaan. We hebben een royale kans laten liggen om ons bij de beste 5 teams van de competitie te voegen. Nu blijven we voorlopig in de onderste helft bungelen. En daar baal ik van!

 

Geen slow start deze keer. Nee; om dit een waardeloze start te noemen is zeer zeker niet misplaatst.  De enige wedstrijd die we speelden in de beginfase, was wie de bal het hardst tegen het bord aan kon gooien. Die strijd werd met overtuiging gewonnen door Hanneke, die met 3 grote knallers boven de rest uit stak. De rest in kwestie deed het helaas niet veel beter… Maarliefst 6 minuten stonden we droog, en met het oog op een 12-0 stand, zag het er niet echt rooskleurig uit.

 

De spirit ging echter peilsnel omhoog toen Sophie eindelijk het ijs brak. De zone-defense, waar we de laatste tijd goed mee bezig zijn op de training, werd flink aangescherpt, en de dames uit Venlo hadden zichtbaar problemen met het snelle heen en weer rennen van onze guards. Ze kregen de bal wel rond gepast, maar door onze constante druk, gingen ze toch onrustige keuzes maken in de aanval. En zo zie je maar… als je keihard blijft verdedigen, komt de aanval vanzelf op gang. Vanaf onze eerste score werd het maarliefst 8-28, en stonden we bij rust dus mooi voor:

 

Het 3^e kwart ging Venlo ook zone verdedigen, en een rommelige fase was daarvan het resultaat. De aanval werd niet meer rustig uitgespeeld, en we gooiden een aantal keer de bal veel te gemakkelijk weg. Hierdoor kwamen zij terug tot 39-43. Toen we het eindelijk onder controle hadden, en keer op keer naar de basket bleven driven in het 4^e kwart, liepen we weer wat uit. Zo konden we de hard bevochten overwinning gaan vieren in de laatste minuut. Einduitslag: 49-58. Op naar de Mac!

 

Sometimes you eat the bar, and sometimes, well, the bar eats you”.The Stranger’s wijze woorden aan The Dude waren wederom van toepassing; want net als The Dude gooien we dit seizoen ‘strikes & gutters’. De ‘gutters’ in dit geval, waren de wedstrijden tegen Gemert, en gisteren tegen Stramproy, waarin we wederom geen enkel schot konden maken. De ‘strikes’ werden vorige week tegen Valkenswaard gegooid in een dikke overwinning.When you live by the jumpshot, you die by the jumpshot’. Zo simpel is het. We hebben te weinig dreiging inside (zone of geen zone), en daar moet keihard aan gewerkt worden.

 

We begonnen met een vrij aardige 9 minuten. Het ging gelijk op, en kregen veel fouten mee als we sterke drives maakten. Dit resulteerde in 8 uit 12 vrije worpen, en 12 punten in totaal. Vanaf toen ging het bergafwaarts. Hun zone ging van een 2-1-2 naar een 3-2, en de rest van de wedstrijd kwamen we er niet meer doorheen. De snelheid, het overzicht (double-teams in dribbelen), en de sterke drives zaten er niet meer in. Als je dan driepunters maakt zoals vorige week, kun je in de wedstrijd blijven. Rebounds pakken is ook een vak apart, en ook die hadden we niet. Maarja, we waren gewoon ijskoud, en het 2^e kwart werden maar 5 punten gescoordAan de andere kant hadden we het ook erg lastig. Hun Center (een kop groter dan ons hele team) was gewoon niet te stoppen. Het enige wat ze deed was de bal vangen en scoren. We hebben verschillende verdedigende strategieën geprobeerd, maar ze wist toch 27 punten te scoren. Dat kwam aardig in de buurt van onze totaal score; ‘nuff said!Even was er begin 3^e kwart een opleving met een 10-2 run, en kwam er weer wat druk op de ketel. Dit bleek echter een laatste stuiptrekking, ook het 4^e kwart werden er een uiterst bedroevende 4 punten in gegooid. Eindstand: 66-38.Volgende week spelen we thuis tegen het (vorig jaar) fysieke Kimbria. Dat wordt een wedstrijd van ‘peddle to the medal’. Knokken voor elke bal, de blauwe plekken voor lief nemen, en vooral koesteren. Als je zaterdag nergens last van hebt, heb je niet genoeg gedaan. 4 gespeeld 1 gewonnen is veel te weinig voor ons team; we zijn beter, sneller en mooier dan onze tegenstanders. Alleen nog niet harder!The Dude minds’. Ik hoop jullie ook!