Tweeëntwintigtwaalf.nl

Wij hebben zeer binnenkort een bruiloft. Een goede vriend van Joris stapt in het huwelijksbootje en op de uitnodiging die wij daarvoor ontvingen vroeg het aanstaande bruidspaar ons de gehele dag met hen te vieren. Leuk! Toen ik erover nadacht wat aan de trekken bij deze feestelijke gebeurtenis nam ik mij voor bij slecht weer een lange broek met een leuk shirtje aan te trekken en bij mooi weer een rok met hetzelfde leuke shirtje. Volgens de mensen die daar verstand van hebben wordt het ruim twintig graden en gaat de zon schijnen, mooi weer, ik zal de rok uit de kast halen.

Een rok dus. Daar komt dan toch ook van alles bij kijken. Eerst de schoenen, in mijn geval is dat niet zo moeilijk, ik heb behalve erg veel sportschoenen en wandelschoenen nog precies één paar zogenaamde flatjes en die trek ik dan ook maar aan. Vervolgens de benen tussen de rok en de schoenen. Die waren nogal behaard en om de één of andere reden is het voor dames soort van gebruikelijk dergelijke beharing niet in het openbaar te tonen en zeker niet bij feestelijke gelegenheden.

Normaal gezien is er dan nog altijd geen vuiltje aan de lucht. Ik zoek mijn epilady-apparaat erbij en ga aan het werk. Helaas heb ik dat apparaat vorige week terug naar de winkel gebracht om hem (of haar, het heet wel lady) te laten repareren. Het geval kostte me vorig jaar meer dan hondervijftig euro en ik moest hem na vijf minuten gebruik alweer aan de stroom leggen omdat de batterij dan vond dat ie leeg was. Dat leek mij niet acceptabel met als gevolg dat ik nu twee tot zes weken zonder het ding te moeten stellen.

Vandaar dat ik vanmiddag voor het eerst, op mijn zevenentwintigste, wegwerpscheermesjes ben gaan kopen en die vanavond onder de douche heb getest. Een interessante ervaring moet ik zeggen. Het begon met blijdschap, er zaten vier mesjes in de verpakking met elk een ander gezellig kleurtje. Vervolgens frustratie, de verpakking was niet open te krijgen. Daarna kwam angst, ik was nogal bang een slagaderlijke bloeding bij mezelf te veroorzaken en dat maakt het resultaat bepaald niet mooier. Het geheel eindigde in blijdschap, ik heb namelijk prachtige gladde benen. Toch mis ik mijn epilady-ding, die emotionele achtbaan rond het ontharen van de benen kan ik best missen en het schijnt dat je van scheren vreselijke stoppels krijgt…